W skrócie:
- Na Wyspach przybywa ulicznych ładowarek dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnością
- Sytuacja jest jednak daleka od zadawalającej
- Nadal 145 ze 194 samorządów, które odpowiedziały na pytania, nie ma ani jednego takiego punktu
- Liczba ładowarek przystosowanych dla osób z niepełnosprawnościami wzrosła ze 105 w 2024 roku do 245 w roku 2026
Stellantis pyta o dostępność
Vauxhall (Grupa Stellantis) zapytał brytyjskie samorządy o dostępność ulicznych punktów ładowania dla kierowców z niepełnosprawnościami. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej wysłano między marcem a majem 2026 roku do 413 jednostek samorządowych w Wielkiej Brytanii. Odpowiedziały 194.
Spośród nich 49 zadeklarowało posiadanie przynajmniej jednego ulicznego punktu specjalnie przystosowanego do potrzeb osób z niepełnosprawnościami albo zgodnego z brytyjskim standardem PAS 1899:2022. Rok wcześniej takich samorządów było 24.
Oznacza to, że 145 respondentów nadal nie dysponuje ani jednym urządzeniem spełniającym przyjęte kryteria dostępności. Stanowią oni 75% grupy, która odpowiedziała na pytania. Wyniku nie należy jednak automatycznie odnosić do wszystkich 413 samorządów, ponieważ 219 z nich nie przekazało danych.
Samo miejsce parkingowe nie wystarczy
Liczba ładowarek znajdujących się na miejscach przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnościami wzrosła ze 105 w 2024 roku do 245 w 2026 roku. To przyrost o 140 urządzeń.
Umieszczenie ładowarki na oznaczonym miejscu nie oznacza jednak automatycznie, że będzie można wygodnie z niej skorzystać. Problemem może być ciężki przewód, zbyt wysoko zamontowany ekran, brak miejsca na manewrowanie wózkiem, wysoki krawężnik albo słupek zabezpieczający ustawiony przed panelem obsługi.
Według oszacowania autorów badania 15% ulicznych ładowarek zostało specjalnie przystosowanych do potrzeb kierowców z niepełnosprawnościami. Kolejne 14% spełnia wytyczne PAS 1899:2022. Kategorie mogą się częściowo pokrywać, dlatego tych wartości nie należy dodawać.
Co oznacza PAS 1899:2022?
PAS 1899:2022 to opracowany przez British Standards Institution zestaw wymagań i zaleceń dotyczących dostępnego ładowania samochodów elektrycznych. Dokument obejmuje nie tylko konstrukcję samego urządzenia, lecz także jego otoczenie.
Standard określa m.in. wysokość gniazda, ekranu i terminala płatniczego, ilość miejsca potrzebnego przed ładowarką, sposób prowadzenia przewodu oraz siłę wymaganą do jego podniesienia i podłączenia. Uwzględnia również szerokość miejsca parkingowego, nawierzchnię, wysokość krawężników, rozmieszczenie słupków ochronnych i możliwość dotarcia do urządzenia na wózku.
Dodatkowe zalecenia dotyczą oświetlenia, oznakowania, czytelności informacji, komunikatów dotykowych i głosowych oraz bezpieczeństwa użytkownika. PAS 1899:2022 nie jest obowiązkowym przepisem, ale stanowi punkt odniesienia dla samorządów, operatorów i producentów urządzeń.
Londyn daleko przed resztą kraju
Dane zebrane przez Stellantis pokazują duże różnice regionalne. W Londynie naliczono 2131 ulicznych ładowarek uznanych za dostępne. W północno-zachodniej Anglii było ich 43, a w całej Szkocji 14.
Londyn odpowiadał więc za zdecydowaną większość urządzeń wykazanych w odpowiedziach. Wynik nie oznacza, że każdy kierowca z niepełnosprawnością mieszkający w stolicy ma ładowarkę w pobliżu domu. Pokazuje jednak, jak duża przepaść dzieli poszczególne części Wielkiej Brytanii.
Ponad połowa samorządów uczestniczących w badaniu zadeklarowała, że ich strategie rozwoju infrastruktury uwzględniają osoby starsze i z niepełnosprawnościami. Same zapisy w dokumentach nie zawsze przełożyły się jednak na budowę odpowiednich punktów.
– Dostępność musi być uwzględniana podczas projektowania publicznych ładowarek od samego początku, a nie traktowana jako późniejszy dodatek – powiedział Eurig Druce, dyrektor zarządzający Vauxhalla i szef Stellantis UK.
Problemem są także kable na chodnikach
Wielu brytyjskich kierowców nie ma prywatnego podjazdu ani możliwości zamontowania wallboxa przy miejscu postojowym. Jednym z rozwiązań jest ładowanie samochodu zaparkowanego przy ulicy przewodem poprowadzonym z domu.
Kabel leżący na chodniku staje się jednak przeszkodą dla pieszych, osób poruszających się na wózkach i ludzi z ograniczonym wzrokiem. Z drugiego badania przeprowadzonego między listopadem 2025 a styczniem 2026 roku wynika, że 7% samorządów nadal dopuszcza stosowanie osłon układanych na chodniku.
Bezpieczniejszym rozwiązaniem są kanały montowane w nawierzchni, w których przewód znajduje się poniżej poziomu chodnika. Według zebranych deklaracji do końca 2026 roku możliwość korzystania z takich systemów ma być dostępna w 42% badanych samorządów pierwszego szczebla w Anglii, Szkocji i Walii.
Rozbudowa sieci nie sprowadza się więc wyłącznie do zwiększania liczby punktów. Ładowarka może działać, oferować odpowiednią moc i znajdować się na wolnym miejscu, a mimo to pozostawać niedostępna dla kierowcy, który nie jest w stanie podnieść przewodu, dosięgnąć ekranu albo pokonać krawężnika.
Piotr Sobczyk
