W skrócie:
- Niewielkie zainteresowanie programem – do tej pory złożono tylko 3031 wniosków o łącznej wartości 95 mln zł, co oznacza wykorzystanie zaledwie 20% pierwotnego budżetu 400 mln zł, NFOŚiGW przedłużył nabór do 28 lutego 2026 (lub do wyczerpania alokacji 150 mln zł)
- Dofinansowanie do 47 tys. zł – dotacja wynosi do 50% kosztów: maksymalnie 30 tys. zł na mikroinstalację wiatrową (1-20 kW) i 17 tys. zł na magazyn energii (min. 2 kWh), program skierowany do właścicieli domów jednorodzinnych
- Finansowanie z Funduszu Modernizacyjnego – środki pochodzą z 4,5% wpływów ze sprzedaży uprawnień do emisji CO₂ w systemie EU ETS, szacunkowo w latach 2021-2030 Polska może otrzymać ok. 60 mld zł, operatorem jest NFOŚiGW
- Turbiny wciąż niszowe – mimo rosnących cen energii i dostępnych dotacji Polacy ostrożnie podchodzą do inwestycji w małe turbiny wiatrowe, program miał być uzupełnieniem popularniejszej fotowoltaiki, niewykorzystane środki mogą trafić na inne programy
Wbrew rosnącym cenom energii i coraz większej popularności odnawialnych źródeł, przydomowe turbiny wiatrowe w Polsce wciąż pozostają niszowym rozwiązaniem. Pokazują to dane Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW), który poinformował o zmianie terminu naboru wniosków w programie Moja Elektrownia Wiatrowa. Jak wynika z komunikatu Funduszu, do tej pory złożono 3 031 wniosków o łącznej wartości ponad 95 mln zł, co oznacza wykorzystanie zaledwie około 20 proc. pierwotnie zaplanowanego budżetu w wysokości 400 mln zł.
Decyzja o wydłużeniu naboru zapadła w porozumieniu z Ministerstwem Klimatu i Środowiska. Nowy termin składania wniosków upływa 28 lutego 2026 r., przy czym, jak podkreśla NFOŚiGW, nabór może zakończyć się wcześniej, jeśli wyczerpana zostanie dostępna alokacja środków w wysokości 150 mln zł. Zmiana harmonogramu ma pozwolić na sprawniejsze zarządzanie pieniędzmi publicznymi oraz ewentualne przesunięcie niewykorzystanych funduszy na inne programy priorytetowe finansowane z Funduszu Modernizacyjnego.
Dla kogo?
Sam program skierowany jest do osób fizycznych będących właścicielami domów jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych w takich budynkach. Dofinansowanie obejmuje zakup i montaż mikroinstalacji wiatrowej produkującej energię na własne potrzeby, a także – opcjonalnie – magazynu energii elektrycznej. Wsparcie ma formę dotacji sięgającej do 50 proc. kosztów kwalifikowanych, jednak nie więcej niż 30 tys. zł w przypadku przydomowej turbiny o mocy od 1 do 20 kW oraz do 17 tys. zł na magazyn energii o minimalnej pojemności 2 kWh. Łącznie beneficjent może otrzymać maksymalnie 47 tys. zł.
Finansowanie programu pochodzi ze środków Funduszu Modernizacyjnego, jednego z kluczowych instrumentów wspierających transformację energetyczną w Unii Europejskiej. Fundusz zasilany jest wpływami ze sprzedaży 4,5 proc. puli uprawnień do emisji CO₂ w ramach systemu EU ETS, a środki trafiają do 13 państw członkowskich, w tym Polski. Zgodnie z szacunkami, w latach 2021–2030 do naszego kraju może trafić z tego źródła około 60 mld zł. Rolę krajowego operatora Funduszu pełni NFOŚiGW, co wynika wprost z ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.
Uzupełnienie innych prgramów
Każdy projekt realizowany w ramach Funduszu Modernizacyjnego ma prowadzić do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i poprawy efektywności energetycznej, głównie poprzez zwiększanie udziału odnawialnych źródeł energii. W tym kontekście Moja Elektrownia Wiatrowa miała stać się uzupełnieniem popularniejszych programów fotowoltaicznych. Dane pokazują jednak, że Polacy wciąż ostrożnie podchodzą do inwestycji w małe turbiny wiatrowe – mimo dostępnych dotacji i rosnącej presji na obniżanie rachunków za prąd.
Szczegółowe informacje o zasadach programu, wymaganiach technicznych oraz procedurze składania wniosków dostępne są na oficjalnej stronie rządowej inicjatywy, prowadzonej pod adresem mojaelektrowniawiatrowa.gov.pl, a także w aktualnościach publikowanych przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Oskar Włostowski
